Kasety Digital8 są fizycznie identyczne z kasetami Hi8 — używają tej samej powłoki z metalowego tlenku na nośniku poliestrowym. To, że nagranie jest cyfrowe, nie chroni przed fizyczną degradacją taśmy. Powłoka utlenia się, taśma staje się krucha i pojawiają się dropouty — z tą różnicą, że cyfrowy dropout niszczy cały blok danych zamiast powodować stopniowe pogorszenie jakości.
Cyfrowe dropouty wyglądają inaczej niż analogowe: zamiast rozmytych pasków czy szumu pojawiają się blokowe artefakty lub zamrożone klatki. Korekcja błędów kodeka DV może maskować drobne defekty, ale gdy uszkodzenie przekroczy pewien próg, system zawodzi i obraz dla tych klatek jest całkowicie utracony.
Problem sprzętowy jest krytyczny. Kamery Digital8 były produkowane wyłącznie przez Sony, a ostatnie modele powstały około 2007 roku. Większość zachowanych egzemplarzy ma zużyte capstany, wadliwe mechanizmy ładowania taśmy i zabrudzone głowice. A tak jak Mini DV, Digital8 wymaga portu FireWire do transferu cyfrowego — interfejsu, który zniknął ze współczesnych komputerów.