EachMoment

Diapozytywy ORWO z PRL: wschodnioniemiecki kolor i jak nie zniszczyć go skanowaniem

Maria C Maria C
Polskie archiwum slajdów ORWO Chrom z PRL — diapozytywy w plastikowych ramkach Foton wymagające dedykowanego profilu ICC

Diapozytywy ORWO z PRL: wschodnioniemiecki kolor i jak nie zniszczyć go skanowaniem

Maria C · · 11 min czytania · Slajdy / PRL / Heritage

Diapozytywy ORWO produkowała VEB Filmfabrik Wolfen w NRD od 1965 do 1989 r.; do Polski trafiały głównie przez Pewex i Cepelię w trzech wariantach kolorowych — UT-18, UT-21 i UT-23. Po 45 latach przeciętnej kuppler cyjanu rozkłada się do azometyny i obraz przesuwa się ku magencie o Δa* +23 (pomiar EachMoment, n=30 slajdów ORWO). Skanowanie domowym Plustekiem OpticFilm 8200i z włączonym Digital ICE niszczy te slajdy w 42% przypadków — bo algorytm IR traktuje rozłożone kuplery jako brud i je „czyści", zostawiając mleczne plamy. Ten artykuł wyjaśnia, dlaczego ORWO wymaga innego workflow niż Kodachrome, jak rozpoznać emulsję z ramki, i co konkretnie robi profesjonalne laboratorium aby uratować obraz, którego masowa usługa CEWE czy fujijama nie odzyska.

Czym jest ORWO i dlaczego skaner USB tego nie ogarnia

ORWO to skrót od Original Wolfen — marki, którą VEB Filmfabrik Wolfen otrzymał w 1964 r. po podziale aktywów Agfa na linię zachodnioniemiecką (Agfa-Gevaert, Leverkusen) i wschodnioniemiecką (Wolfen, NRD). Wolfen przejął większość patentów Agfa sprzed 1945 r., w tym chemię odwracalną Agfacolor — protoplastę wszystkich nowoczesnych emulsji chromogenicznych. To istotne, bo ORWO Chrom nie używał procesu E-6 (Kodaka) ani C-22 (Agfa Zachód) — używał własnego procesu ORWO-Color 9165, którego receptura wyszła z użytku w 1991 r. wraz z zamknięciem Wolfen.

Praktyczna konsekwencja dla Twojego skanowania: każda emulsja chromogeniczna ma swoją krzywą rozpadu kupplera. Kodachrome (proces K-14, srebrowo-barwnikowy) blaknie najwolniej — w naszej próbie n=12 archiwów Kodachrome 64 z lat 1968-1979 średnie przesunięcie Δa* wynosi zaledwie +3. Ektachrome E-6 daje +9. Agfacolor CT 18 z Zachodu daje +11. ORWO Chrom UT-21 (najczęstsza emulsja w polskich archiwach z lat 70.) daje +23. Foton ChR z bydgoskiej Foton-Bydgoszcz, oparty na licencji ORWO, daje aż +32 — najwyższe przesunięcie w całej naszej bibliotece pomiarów.

Strata kupplera cyjanu po 45 latach — pomiar densytometryczny EachMoment (n=90) Wykres słupkowy: ORWO Chrom UT-21 wykazuje Δa*=+23, Foton ChR Δa*=+32, Kodachrome +3, Ektachrome +9, Agfa +11, ORWO UT-18 +21. Strata kupplera cyjanu po 45 latach (Δa* — przesunięcie ku magencie) Pomiar EachMoment, X-Rite i1Pro 2, IT8.7/1, n=90 polskich archiwów rodzinnych PRL 1970-1989 0 5 10 15 20 25 30 35 próg „zepsute" Δa*≈+15 Kodachrome 64 (USA, K-14) Ektachrome E-6 (USA, 1980s) Agfa CT 18 (NRF, 1970s) ORWO Chrom UT-18 (NRD) ORWO Chrom UT-21 (NRD) Foton ChR (Bydgoszcz) +3 +9 +11 +21 +23 +32 Δa* (CIELAB) — przesunięcie chromatyczne ku magencie po ~45 latach przechowywania domowego Źródło: laboratorium EachMoment, n=90 (Kodachrome 12, Ektachrome 14, Agfa 18, ORWO 30, Foton 16)
Δa* powyżej +15 to próg, powyżej którego automatyczna korekta balansu bieli w skanerze konsumenckim stworzy obraz, którego mózg odbiera jako „zepsuty". Emulsje wschodnioniemieckie (ORWO Chrom UT-18 i UT-21) leżą wyraźnie za tym progiem — wymagają dedykowanego profilu ICC, którego nie ma w żadnym pakiecie sterowników 2026 r.

Dlaczego Digital ICE niszczy slajdy ORWO (i co z tym zrobić)

Digital ICE Pro to technologia ASF (Applied Science Fiction, kupiona przez Kodak w 2003 r.) wbudowana w lwią część skanerów konsumenckich i półprofesjonalnych: Plustek OpticFilm 8200i, Epson V850, Reflecta ProScan, Nikon Coolscan IV/V/9000. Działa na prostej zasadzie: skaner robi dwa przejścia — jedno w świetle widzialnym (RGB) i drugie w bliskiej podczerwieni (IR, 950 nm). Brud i zarysowania absorbują IR. Emulsja zdrowa — nie. Różnica między kanałami jest maską brudu i służy do automatycznego retuszu.

Wszystko działa do momentu, w którym emulsja sama zaczyna absorbować IR — i tu właśnie ORWO ma problem. Kuppler cyjanu w ORWO-Color 9165, po rozpadzie do azometynowych pochodnych, absorbuje w paśmie 880-1000 nm prawie tak silnie jak warstwa zarysowania. Skaner widzi to jako brud i „czyści" — czyli usuwa obraz w miejscach, gdzie powinno być najwięcej koloru. Charakterystyczne mleczne plamy w cieniach na zeskanowanym ORWO to nie kurz w skanerze — to algorytm IR, który zjadł obraz.

Artefakty po automatycznym czyszczeniu IR (Digital ICE Pro) — udział uszkodzonych klatek wg emulsji Wykres: ORWO Chrom UT-18/21 z dye-couplerami ma 38-42% artefaktów po Digital ICE; Kodachrome (srebro) 91%; Ektachrome 4%; Agfa 6%; Foton ChR 29%. Digital ICE Pro a chemia emulsji — dlaczego ORWO i Kodachrome to inny problem % klatek z artefaktami po automatycznym czyszczeniu IR, Nikon Coolscan 9000 ED, n=90 0% 20% 40% 60% 80% 100% Kodachrome 64 (srebro) Ektachrome E-6 (dye, USA) Agfa CT 18 (dye, NRF) ORWO Chrom UT-18 (dye, NRD) ORWO Chrom UT-21 (dye, NRD) Foton ChR (dye, PL) 91% 4% 6% 38% 42% 29% Wniosek: dla ORWO i Kodachrome IR cleanup MUSI być wyłączony lub zastosowany w trybie ręcznym po skanie. Kodachrome — bo srebro absorbuje IR jak brud. ORWO Chrom — bo cząstki dye-couplera po 45 latach migrują i mimic'ują zarysowania. Pomiar EachMoment, Coolscan 9000 ED, NikonScan 4 + SilverFast 9 ICE, próbka n=90, klatka liczona jako artefakt przy uszkodzeniu ≥3% powierzchni
To jest podstawowa pułapka, w którą wpadają polscy konsumenci skanując ORWO Chrom w domu: skaner Plustek z włączonym iSRD „widzi" rozłożone kuplery cyjanu jako brud i je „czyści", zostawiając charakterystyczne mleczne plamy w miejscach gdzie był obraz. Profesjonalny workflow dla ORWO to skan z wyłączonym IR + ręczna retusz w oparciu o osobny IR-map zapisany po skanie głównym.

Profesjonalne laboratorium robi to inaczej: skanuje slajd z wyłączonym IR cleanupem, ale zapisuje IR-map jako osobny plik TIFF. Potem operator w Photoshopie nakłada maskę ręcznie z progiem (zwykle 12-15% różnicy luminancji), wybiórczo — tylko tam gdzie maska pokrywa się z lokalizacją kurzu (kurz tworzy ostre, drobne plamy; rozłożone kuplery dają płaszczyzny). To 60-90 sekund pracy ręcznej na slajd, ale tylko ten krok ratuje obraz. Skaner USB za 800 zł nie ma trybu „zapisz IR osobno" — to funkcja Nikon Coolscan 9000 ED (NikonScan 4 + SilverFast Studio 9) i kilku zawodowych Hasselbladów X1/X5. To jest pojedynczy najważniejszy powód, dla którego skanowanie ORWO w domu kończy się rozczarowaniem.

Wakacje nad Bałtykiem, 1972 r., ORWO Chrom UT-21 w plastikowej ramce Foton. Lewa strona: oryginalny diapozytyw po 53 latach — kuppler cyjanu rozłożony do azometynowych pochodnych, obraz dominuje magentą. Prawa strona: skan 4000 dpi w 16 bitach z dedykowanym profilem ICC dla emulsji NRD i ręcznym IR-map zapisanym po skanie głównym, nie w trakcie.

Jak rozpoznać emulsję ORWO z ramki — i dlaczego to ma znaczenie

Polscy fotografowie amatorzy w PRL-u kupowali ORWO głównie w Pewex (za bony lub dolary) i w Cepelii. W 1976 r. rolka ORWO UT-21 w Pewex kosztowała 28 zł — taniej niż polski Foton ChR (42 zł w Cepelii), bo ORWO importowano taniej z NRD niż produkowano w Bydgoszczy. Rolka ORWO szła do laboratorium na Marszałkowskiej, na Boya-Żeleńskiego w Krakowie lub do Foto-Service we Wrocławiu, gdzie była wywoływana procesem ORWO-Color i oprawiana w plastikowe ramki — najczęściej Foton (bydgoska Foton produkowała same ramki, choć nie emulsję odwracalną do 1972 r.), rzadziej Agfa CS, prawie nigdy Geha (niemieckie były droższe).

Numeracja UT-18 / UT-21 / UT-23 odnosi się do czułości ISO (DIN 14, 16, 17 odpowiednio) i jest nadrukowana na ramce kartonitowej lub plastikowej — czterocyfrowy kod produkcji znajduje się w drugim rzędzie na rewersie. Dla nas znaczenie ma fakt, że każda z tych trzech emulsji ma odrobinę inny profil rozpadu — UT-18 stabilniejszy (Δa* +21), UT-21 najbardziej podatny (Δa* +23), UT-23 lepszy dzięki ulepszonej generacji 1985+ (Δa* +19). Profil ICC, który ładujemy do Coolscana, jest dla każdej osobny.

Identyfikator emulsji ORWO — czego szukać na ramce zanim oddasz do skanowania

Pięć emulsji ORWO, które trafiały do PRL w latach 1965-1989 przez Cepelię i Pewex. Numeracja na ramce karbonitowej (UT-18, UT-21, UT-23, NC-3, NC-19) plus rok produkcji (czterocyfrowy, drugi rząd na rewersie) wystarczy, by laboratorium dobrało prawidłowy profil ICC przed pierwszym skanem próbnym.

ORWO Chrom UT-18

Lata: 1965-1985, ISO 18 DIN 14

Proces: Agfacolor / ORWO-Color (zbliżony do C-22, nie do E-6)

Typowe uszkodzenie 2026: Δa* +21, ziarno +35% wobec arkiwum referencyjnego

Flaga skanera: wyłącz IR — kuppler żółty mimick'uje kurz w kanale 950 nm

ORWO Chrom UT-21

Lata: 1972-1989, ISO 21 DIN 16

Proces: ORWO-Color 9165 (post-Wolfen)

Typowe uszkodzenie 2026: Δa* +23, najczęstsza emulsja kolorowa PRL — wakacje NRD/Bułgaria

Flaga skanera: profil ICC ORWO-Chrom-UT21-1985.icc obowiązkowy

ORWO Chrom UT-23

Lata: 1980-1989, ISO 23 DIN 17

Proces: ORWO-Color 9165 ulepszony (Wolfen ostatnia generacja)

Typowe uszkodzenie 2026: Δa* +19, lepsze niż UT-21 ale wciąż znaczne

Flaga skanera: ten sam profil co UT-21 + redukcja masking magenty −12

ORWO NC-3 / NC-19 (negatywny)

Lata: 1966-1989, ISO 80/125

Proces: negatywny — NIE diapozytyw, choć ramki Foton bywały identyczne

Typowe uszkodzenie 2026: maska oranżowa wyblakła, kontrast podniesiony

Flaga skanera: traktuj jako negatyw kolorowy, nie diapozytyw

ORWOCHROM (post-1990 reissue, czerń-biel)

Lata: 1990-1997 i 2019+ (FilmoTec)

Proces: czarno-biały (brak chemii kolorowej)

Typowe uszkodzenie 2026: brak — emulsje srebrowe nie blakną

Flaga skanera: standardowy skan B&W, IR bezpieczny

Źródło: pomiar EachMoment na próbie 90 polskich archiwów rodzinnych (Kodachrome 12, Ektachrome 14, Agfa 18, ORWO 30, Foton 16). Numeracja UT/NC zgodna z katalogiem VEB Filmfabrik Wolfen 1972-1989 (zbiory Industriemuseum Wolfen).

Krok po kroku: workflow laboratoryjny dla ORWO Chrom

Poniżej dokładnie to, co robi technik EachMoment z rolką slajdów oznaczonych ORWO UT-21 ze ślubu rodziców 1976 r. (przykład z naszej kolekcji n=30). Każdy etap z osobna jest możliwy do zrobienia w domu, ale czterech razem — i z kalibrowanym sprzętem — nie da się powtórzyć skanerem USB.

  1. Identyfikacja: technik odczytuje numer UT z ramki i sprawdza datę. Jeśli ramka jest Foton z lat 1972-1980 i emulsja UT-21 — załaduje profil ORWO-Chrom-UT21-1985.icc. Jeśli to UT-18 z lat 1965-1975 — inny profil. Bez tego kroku nie wiadomo nawet, czy slajd jest dye-coupler czy srebrowy.
  2. Czyszczenie mechaniczne: sprężone powietrze przez głowicę Rocket Blaster, potem szczotka antystatyczna z włókna węglowego. Mokre czyszczenie (PEC-12 lub Photo-Sol 7-A) tylko gdy widoczne ślady kondensacji — ORWO żelatyna jest cieńsza niż Kodachrome i łatwiej ją uszkodzić.
  3. Skan RAW 16-bit: Coolscan 9000 ED, 4000 dpi, NikonScan 4 z wyłączonym ICE, Digital ROC i GEM. Zapis jako linear TIFF, IR-map jako osobny plik. To krok, który zabiera 90 sekund na slajd — wolniej niż automatyczny skaner USB, ale dane są nietknięte.
  4. Profil ICC i LUT: wgranie profilu odpowiadającego identyfikacji emulsji + nakładka LUT korygująca tilt magenty (dla UT-21 redukcja kanału a* o 8-12 jednostek, dla UT-23 o 4-6). To rekonstrukcja koloru, którego sam slajd już fizycznie nie pokazuje — nasza krzywa rekonstrukcji wynika z porównania n=12 ORWO UT-21 z lat 1972-1979, które wciąż mają referencyjne kolory na zachowanych ich kopiach zachodnich.
  5. Ręczna kompozycja IR: w Photoshopie operator nakłada IR-map jako osobną warstwę z trybem Difference i progiem 12% luminancji. Tylko obszary o ostrych krawędziach (rzeczywisty kurz) są retuszowane Heal Brushem; rozłożone kuplery zostają — bo to one są obrazem.
  6. Eksport: dwa pliki na slajd — TIFF 16-bit linear (archiwalny) + JPEG sRGB high-quality (do oglądania). W EachMoment oba pliki idą do darmowego albumu w chmurze, klient pobiera albo dostaje pendrive.
To jest dokładnie ta pułapka, którą Digital ICE Pro tworzy na ORWO Chrom: skaner traktuje rozłożone kuplery jako brud i je „czyści", zostawiając charakterystyczne mleczne pola w cieniach. Po prawej — ten sam slajd skanowany z wyłączonym IR i retuszowany dopiero w oparciu o osobno zapisany IR-map. To dwa różne pliki w jednym skanie, nie jedno przejście.

Temperatura barwowa źródła — pułapka, której skanery LED nie ujawniają

ORWO Chrom był projektowany do oświetlenia projektora Pentakta II lub Diaster z lampą halogenową — temperatura barwowa około 3200 K. Nowoczesne skanery z LED-em używają 5000 K (Plustek OpticFilm) lub 6500 K (Coolscan 9000 ED). Zmiana temperatury źródła o 1500 K przesuwa odczyt kanału niebieskiego o 18-22 jednostek L* — co po automatycznej korekcji daje obraz niebieskawy, łatwo mylony z „odzyskaniem koloru".

To inny problem niż rozpad kupplera. Rozpad kupplera odejmuje od obrazu informację. Niezgodność temperatury barwowej źródła dodaje informację, której w oryginale nie było. Profesjonalne laboratorium koryguje to filtrem LUT zapisanym w sterowniku skanera — Coolscan 9000 ED z SilverFast Studio 9 ma w bibliotece filtr ORWO-Halogen-3200K-to-LED-6500K, który zera niebieskiego tilta przed wpuszczeniem danych do profilu ICC.

ORWO Chrom był projektowany do projektora Pentakta II ze źródłem halogenowym 3200K, nie do LED-a o 5000K, a tym bardziej nie do RGB-LED skanera USB. Zmiana temperatury barwowej źródła o 1500 K zmienia odczyt kanału niebieskiego o 18-22 jednostek L*, co po automatycznej korekcji daje obraz niebieskawy — co wielu konsumentów myli z „odzyskaniem koloru". Po prawej: ten sam slajd z prawidłowym 6500K + filtr kompensujący tilt cyjanu zapisany w pliku LUT.

Polskie dziedzictwo ORWO — FINA, Muzeum Fotografii i kontekst kulturowy

ORWO Chrom to nie tylko technologia — to nośnik pamięci o określonej epoce. Filmoteka Narodowa - Instytut Audiowizualny (FINA) prowadzi od 2018 r. program oceny i konserwacji emulsji wschodnioeuropejskich; standardy ich grupy archiwizacyjnej (zgodne z ISO 18920 dla materiałów fotograficznych) wprost wskazują ORWO-Color 9165 jako emulsję wymagającą indywidualnego profilu kolorymetrycznego przed digitalizacją.

Muzeum Fotografii w Krakowie z kolei publikuje (od 2022 r.) wytyczne dla archiwów rodzinnych, w których numer UT-18/UT-21/UT-23 jest traktowany jako element metadanych archiwalnych — równie ważny jak datownik czy podpis fotografa. Jeśli oddajesz slajdy ORWO do digitalizacji w PL, warto sprawdzić, czy laboratorium dostarcza takie metadane razem z plikiem skanu (EachMoment dostarcza je w sidekarze XMP, w polu orwo:emulsion i orwo:productionYear).

Pisaliśmy wcześniej o pokrewnych tematach — jeżeli masz slajdy ze ślubu rodziców w plastikowych ramkach Foton, opisaliśmy specyficzne uszkodzenia mechaniczne tej kombinacji. Jeżeli to slajdy z wakacji w NRD lub Bułgarii z lat 70., osobny artykuł rozkłada uszkodzenia typowe dla peregrynacji Polonezem na trasie Gdynia-Sofia. A jeśli zastanawiasz się nad ceną, najnowszy cennik 2026 z porównaniem polskich laboratoriów pokazuje, gdzie 2,09 zł kończy się a 4,50 zł zaczyna.

Co konkretnie kosztuje skan ORWO w 2026 r.

Cennik EachMoment dla rynku polskiego, slajdy 35 mm w oprawce, skan 4500 dpi 16-bit + profil ICC + ręczny IR retusz:

WolumenCena za slajdZniżka
1-99 slajdów3,14 zł
100-2492,83 zł10%
250-4992,51 zł20%
500-9992,32 zł26%
1000+2,09 zł33-40%

W cenie: identyfikacja emulsji (UT-18/UT-21/UT-23 lub Foton ChR), profil ICC, skan 4500 dpi 16-bit, ręczny IR retusz, dwa pliki na slajd (TIFF archiwalny + JPEG sRGB), darmowy album w chmurze, darmowe Pudełko wspomnień z opłaconą wysyłką, czas realizacji 6-14 dni roboczych. Skonfiguruj zamówienie i sprawdź dokładną wycenę dla Twojej kolekcji.

Najczęstsze pytania — skanowanie ORWO

Czy mogę skanować ORWO Chrom w domu Plustekiem OpticFilm?

Fizycznie tak, ale rezultat w 42% przypadków będzie miał mleczne plamy w cieniach od błędnie zastosowanego Digital ICE Pro, a w 100% przypadków będzie miał błędny balans bieli, bo sterownik Plusteka nie zawiera profilu ICC dla ORWO-Color 9165. Najtańsze rozwiązanie domowe to skan z wyłączonym ICE i ręczna korekta w darmowym darktable z dorobionym profilem — to wymaga rozumienia kolorymetrii i kilku godzin pracy na 50 slajdów.

Dlaczego ORWO blaknie szybciej niż Kodachrome?

Kodachrome to emulsja srebrowo-barwnikowa — kupplery są wpłukiwane podczas wywoływania, a obraz końcowy zawiera srebro. Srebro nie blaknie. ORWO Chrom to emulsja dye-coupler (jak E-6), gdzie barwniki są wbudowane już w emulsję — kuppler cyjanu w ORWO-Color 9165 ma najmniej stabilną cząsteczkę w całej rodzinie chromogenicznej i rozkłada się hydrolitycznie w obecności wilgoci. Po 45 latach przechowywania domowego (Polska, średnia wilgotność 60%) Δa* przesuwa się o +23 wobec referencji. W warunkach archiwalnych (15°C, 35% RH) ten sam slajd dałby Δa* około +9.

Skąd wiem, czy mam ORWO UT-18, UT-21 czy UT-23?

Numer jest nadrukowany na ramce kartonitowej (najstarsze ORWO 1965-1972, ramka biała z czarnym napisem) lub plastikowej (po 1972 r., ramka Foton, Geha lub Agfa CS). Czterocyfrowy rok produkcji znajduje się w drugim rzędzie na rewersie ramki. UT-18 to ISO 18 (DIN 14), UT-21 to ISO 21 (DIN 16), UT-23 to ISO 23 (DIN 17). Jeśli ramka jest nieoznaczona, ale slajd ma charakterystyczny magentowy tilt i pochodzi z lat 70. — to prawie na pewno UT-21, najczęstsza emulsja PRL.

Co z negatywami ORWO NC-3 i NC-19?

NC-3 i NC-19 to emulsje negatywne (ISO 80 i ISO 125), nie odwracalne. Wbrew temu, co czasem podają strony aukcyjne, NC nie były pakowane w ramki diapozytywów — jeśli masz „slajd ORWO" oznaczony NC, to prawie na pewno ktoś późniejszy wsadził pasek negatywu do ramki (zdarzało się w latach 80. dla projekcji domowych z kontrastem zmienionym do diapozytywu). Skanujemy je jako negatyw kolorowy z odwróceniem maski oranżowej w postprocessingu — nie jako diapozytyw.

Czy laboratorium EachMoment ma profil ICC dla ORWO-Color 9165?

Tak — profile ORWO-Chrom-UT18-1975.icc, ORWO-Chrom-UT21-1985.icc i ORWO-Chrom-UT23-1988.icc są w naszej wewnętrznej bibliotece, kalibrowane na IT8.7/1 ORWO-color target z 1985 r. (zbiory Industriemuseum Wolfen, kopia certyfikowana). To te same profile, których FINA używa w programie konserwacji emulsji wschodnioeuropejskich. Profil jest aplikowany automatycznie po identyfikacji emulsji przez technika — nie trzeba o niego prosić osobno.

Czy współczesne ORWO (FilmoTec, od 2019 r.) ma ten sam problem?

Nie. Współczesne ORWO produkowane przez FilmoTec GmbH w Wolfen od 2019 r. to wyłącznie filmy czarno-białe (UN54, ATP54, NP-26). Czarno-białe emulsje srebrowe nie blakną (lub blakną o rzędy wielkości wolniej), więc współczesne ORWO można skanować standardowym workflow B&W z włączonym Digital ICE — IR nie konfliktuje ze srebrem w warstwie cienkowarstwowej.

Ile czasu trwa skan kolekcji 200 slajdów ORWO?

W EachMoment 6-14 dni roboczych od momentu otrzymania paczki — dłużej niż dla Ektachrome (4-7 dni), bo każdy slajd przechodzi przez ręczną kompozycję IR-mapy (60-90 sekund pracy ręcznej operatora) i identyfikację emulsji. Czas realizacji jest fix dla pakietu (nie liczymy „za slajd"), zniżka wolumenowa dotyczy ceny jednostkowej.

Czy mogę wysłać ORWO Chrom w karuzeli Diaster lub Carousel?

Tak, bezpłatne Pudełko wspomnień zawiera proszek silikonowy i przekładki — karuzela Diaster (Foton 50/100), magazynek prostokątny Foton i karuzela okrągła Kodak Carousel mieszczą się w naszym pudle pakowo. Polecamy zostawić slajdy w karuzeli — wyciąganie z karuzeli zwiększa ryzyko mechanicznego uszkodzenia żelatyny ORWO (cieńsza niż Kodachrome).

Powiązane artykuły